|
De redactie van Reizenkreta.nl vraagt u bijzondere aandacht voor dit geweldige project op het eiland Kreta.Bent of gaat u op vakantie naar Kreta,denk dan eens aan dit initiatief en doneer een klein bedrag,de ezels op Kreta zullen U dankbaar zijn. 
Het ontstaan van Ezelopvang Kreta
Ik ben Diana Hermans 42 jaar getrouwd en moeder van Pascal. Ik woon met mijn gezin ''nog'' in Nederland en ben werkzaam als tandarts/preventie assistente.
Wij hebben jaren geleden een huisje gekocht in oud Malia , Kreta. Zo kwamen wij ook als snel in contact met dierenasiel the Haven. In de eerste instantie, als vluchtbegeleider voor honden, die een nieuw huisje hadden gevonden in Nederland. Wij wilde natuurlijk ook het dierenasiel zien, waar de honden vandaan kwamen, dus gingen we een bezoekje brengen. Van één bezoekje kwamen er meer en zo begonnen we met het wandelen van de honden.
In de zomer van 2006, ontmoette ik Daphne een ezelin in the Haven. Daphne kon wel wat lichaamsbeweging gebruiken, dus ging zij mee, op onze wandelingen met de honden en was een vriendschap tussen ons 2 geboren.
En van het wandelen met de honden en Daphne raakten we steeds meer betrokken bij the Haven en van het één kwam het ander. The Haven
is een onderdeel van Cretan Animal Welfare Group (CAWG) 
Zij vangen mishandelde, gewonde honden en katten op.
Ze hebben verschillende projecten, castratie/sterilisatie, cat café en het ezelproject. Verder houden ze zich bezig met het geven van educatie en informatie progamma's en proberen ze het probleem zwerfdieren in het land zelf op te lossen.
Door mijn betrokkenheid bij de dieren en met name de ezels, ben ik ezelopvang Kreta begonnen. Vanuit Nederland probeer ik d.m.v. sponsoring en donaties geld in te zamelen voor de ezels momenteel verblijvend in The Haven (waar slechts plaats is voor vier ezels, hooguit 5 ). Verder hoop ik dat met dit geld in de (nabije) toekomst meer gedumpte, verwaarloosde en gepensioneerde ezels kunnen worden geholpen. Met het geld helpen wij ook de ezels, die nog werkende zijn op het land, op bv het Lassithi plateau ook van medische en verzorgende hulp te voorzien, de boeren daar hebben het niet breed en zo proberen wij hen, maar vooral de ezels een helpende hand te bieden, natuurlijk kosteloos. Waarom is doneren zo belangrijk !!!! 
Ezels onderhouden kost geld, omdat zij als ze bij ons op Kreta komen meestal niet in een staat van blakende gezondheid zijn, is de dierenarts een vaste bezoeker van onze ezels. (En dierenartsen op Kreta, zijn duurder dan in Nederland.)
Ook is het zo dat onze ezels eigenlijk niet meer te herplaatsen zijn, dus zullen ze tot het einde van hun leven, bij ons blijven. (een ezel kan zo'n 40 jaar worden)
Het komt er dus op neer dat wij in de levensbehoefte van de ezels, alle kosten zelf moeten betalen.
En natuurlijk zijn dat niet alleen de medische kosten, zoals de jaarlijkse inentingen, de tanden die elk half jaar moeten worden gevijld, maar ook hebben we een goede hoefsmid nodig, de kosten voor de voeding, het onderhoud van de stallen. Waarom we U hulp vragen
CAWG/Ezelopvang werkt alleen met vrijwilligers en is afhankelijk van donatie en giften.
Dus proberen we het met geld van mensen met een goed hart, de hulp te bieden aan de mishandelde en gewonde, verlaten ezels. En gelukkig bestaan er op deze wereld nog een hoop mensen die zich inzetten voor de dieren in nood.
En gelukkig zijn er ook nog mensen, die zich belangeloos inzetten, om hun die hulp te bieden, dag en nacht.
Maar zonder geld, kunnen we dat niet, helaas........
Helpt U ons mee, dat dit ezelproject van CAWG/ezelopvang Kreta, om hardwerkende ezels een welverdiend pensioen te geven, slaagt!!!! Een voorstel rondje van onze Bloemetjes van the Haven: Daphne, Marigold, Yucca en Hebe. Daphne is de kleinste van het stel, Yucca heeft zich als de alfaleidster opgeworpen en Hebe is onze laatste aanwinst. Daphne
Toen CAWG in 2006, de eerste keer werd gebeld over Daphne, stond ze vastgebonden in een veld, zonder water en voedsel. Haar eigenaar was meegenomen door de politie en zorgzame buren rapporteerden dit aan Gayner .(eigenaresse van asiel The Haven) Zij verplaatste Daphne naar een schaduwrijke plek en voorzag haar van voedsel en water. Ze kon haar niet meenemen, de eigenaar wilde bij terugkomst Daphne gebruiken voor ezeltje rijden en foto’s maken voor toeristen. Toen de eigenaar de volgende dag terugkwam, werd aangenomen dat de problemen voor Daphne voorbij waren, maar helaas…. Tien dagen later werd CAWG weer gebeld. Dit keer door de eigenaar met de vraag of ze haar op wilden nemen. Hij had namelijk een vergunning nodig om met Daphne te werken(in het toerisme) en deze werd hem niet verstrekt, dus had hij niets meer aan haar !!! Ze gingen Daphne ophalen in Malia, maar ze bleek los te staan en was erg nerveus. Het duurde even voor ze haar te pakken konden krijgen…. De reden hiervan?Engeland won die dag een WK voetbalwedstrijd en fans waren dit aan het vieren. Toen ze Daphne in het oog kregen dachten ze een geintje met haar uit te kunnen halen………. Ze hadden geprobeerd haar in het zwembad te gooien! Dit zou ze nooit overleefd hebben. Gelukkig was Daphne slimmer en trapte twee fans het zwembad in en zo ontsnapte ze aan haar belagers. Toen vrijwilligers van CAWG Daphne te pakken hadden, ontdekten ze iets verschrikkelijks. Haar leren halster was in haar hoofdhuid gegroeid, achter de oren en schuurde haar kaken zo erg dat de vliegen er eitjes hadden gelegd! Maden krioelden er volop en de reuk van bedorven vlees was vreselijk!
Van een stuk touw werd een halsband en lijn om haar nek gevormd, zodat het weerzinwekkende halster kon worden afgedaan. Dit gaf Daphne meteen een gevoel van bevrijding zodat ze langzaam aan richting The Haven konden gaan lopen. Onderweg was er veel drukte van feestvierende toeristen en verkeer, maar dit deerde Daphne niet! Ze gedroeg zich fantastisch. Bij het asiel aangekomen werden onder de straatlantaarns haar wonden schoongemaakt en vrijgemaakt van maden. Hierna werd ze geplaatst in haar nieuwe wei, waar ze zich meteen erg gelukkig en geborgen voelde!!Het herstel van de wonden verliep gelukkig uitermate snel en Daphne heeft helemaal haar draai gevonden bij The Haven……... Marigold
Marigold komt uit Neapoli. Het asiel werd gebeld door de gemeente, dat er een ezel was achtergelaten en of zij iets konden doen. The Haven wilde haar wel opnemen, maar had geen middelen om haar te vervoeren.
Gelukkig voor Marigold heeft de gemeente van Neapoli dit geregeld en werd ze begin februari 2008 naar Malia gebracht.
Toen ze net aankwam, heeft ze kennisgemaakt met de honden en na een korte kennismaking via het hek met Daphne, liep ze al snel lekker rond in de ruimte waar ook de geiten, Larry (het lam) en Daphne rondloopt. Marigold was erg mager toen ze kwam, hoewel het ook leek of ze te dik was, ze had flinke vetophopingen op haar rug en kont en ook omdat haar manenkam viel om. Deze vetophopingen zijn zo erg geweest, dat ze gewoon niet meer verdwijnen. Ik zelf heb Marigold leren kennen in de eerste instantie als een onvriendelijke ezel, die heel onaardig doet tegen haar omgeving, trappen tegen de dieren, maar ook naar haar verzorgers. Zo ook tegen mij, ik heb haar toch meegenomen op mijn wandelingen, omdat zij zich aan de halster heel voorbeeldig gedroeg en erg in haar element was. Nu weet ik beter, ze is eigenlijk altijd een heel verwende ezel geweest, die alle aandacht kreeg. Die wil ze ten volle, daar vraagt ze om, daar geniet ze van, maar o'wee als ze het niet krijgt, dan wordt ze een partij chagrijnig en moet iedereen het in haar buurt ontgelden.
Ja, dit is Marigold ten voeten uit en ik kan het weten, want ik heb nog steeds de blauwe plek op mijn been, van toen ze heel lief naast mij stond en ik geen aandacht aan haar besteedde, omdat ik met iemand in gesprek was. Uit het niets beet zij even in mijn been...........om duidelijk te maken, dat zij er ook nog was.......ja, Marigold is een ezel met gebruiksaanwijzing. Yucca
Een paar dagen na aankomst van Marigold in the Haven, werd het asiel gebeld, door een Griek, met de vraag of zij voor de ezel, van zijn vader van 86 jaar konden zorgen.De ezelin had 25 jaar gewerkt, samen met zijn vader.
Het asiel besloot haar op te vangen en er werd tranport geregeld. Een paar dagen later arriveerde ze in een pick up. Deze manier van transport leek haar niets te doen,ook het uitstappen uit de pickup was makkelijk, je kon goed aan haar zien, dat ze gedurende haar leven, het 'werken' gewend is. Ook de weg naar haar nieuwe wei, verliep prima. Ze maakte met iedereen kennis in het asiel, Daphne en Marigold en de rest van het beestenboel.
En zo hebben ze er weer een ezelin bij, ze hebben haar een naam gegeven, na 25 gewerkte jaren, naamloos, mag ze haar laatste jaren in the Haven onder de naam Yucca uitrusten.
Nu maar hopen dat ze luistert...... Hebe
Onze laatste nieuwe aanwinst, 4 dames lopen er nu rond bij the Haven
Ze heeft de naam Hebe gekregen (spreekt uit Hiebie), ja, het blijven bloemen/planten namen.
Deze dame is anders van kleur en ze moet nog wat wennen, tussen de andere ezels. Maar ze doet het goed. Ze was eerst bij een Grieks gezin, die haar gebruikte om rondjes mee te rijden. Maar ze hadden er ineens genoeg van, dus kon Gayner haar gaan halen. Ze heeft de hele weg gelopen naast de scooter en het laatste stukje ging ze in draf. Zal ze de 3 bloemetjes van the Haven hebben geroken....of vond ze de aandacht fijn. Het blijft natuurlijk gissen. We hopen dat ze snel haar draai zal vinden... op naar nummer 5....
De stallen van onze ezels:
Onze stallen mogen nog niet eens die naam hebben, ze voldoen absoluut niet.
We zijn aan het proberen om voor de winter een nieuwe stal te realiseren, onze 2 stallen bieden niet meer het onderkomen, die voor de ezels erg belangrijk is. De ruimtes zijn te klein en ook is het niet meer regen en wind bestendig .Afgelopen winter, het regende veel op Kreta en stonden de ezels tot hun enkels in de modder, de kans op hoefrot is dan zeer groot. We moesten om de voetjes droog te houden, het kostbare hooi op de grond gooien (stro was nergens te krijgen)
De stal die we willen realiseren, zal genoeg plaats gaan bieden aan meerdere ezels, maar ook gaan we er een betonnen vloer in maken, zodat ze hoog en droog zullen staan. De eisen van een stal op Kreta hoeven niet zo hoog te zijn als in Nederland, omdat het op Kreta toch doorgaans beter weer is.
Wij willen een stal van 70 m2, dit is incl. een overdekte veranda van 25 m2. Per ezel moet een grondoppervlak van minstens 6 m2 beschikbaar zijn. De stal moet waterdicht en afgesloten zijn, maar met voldoende frisse lucht.
Ezels hebben geen waterdichte vacht, daarom moet er altijd een droge stal of ander onderkomen voor hen beschikbaar zijn. Bij zeer slecht weer moeten ezels zelfs het liefst in de stal blijven en als het ’s zomers erg warm is kunnen ze lekker schaduwrijk staan en natuurlijk ook ter bescherming tegen vliegen.
We hopen in de toekomst, nog een ander stuk land te vinden, zodat we meer mishandelde, verwaarloosde en verlaten ezels kunnen gaan opvangen, We blijven dan gebruik maken van deze wei, om zieke ezels apart van de groep te kunnen opvangen en een goede zorg te bieden.
Het bouwen van de stal zal de ezels een ezelwaardig bestaan geven. Wilt U na het lezen van dit stukje U respect uitdrukken in woord, stuur dan een mailtje naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
In geld, giro 4069859 t.n.v. ezelopvang Kreta te Elsloo
|
Ezelopvang Kreta 
